Matapos kong manood ng “The DaVinci Code” sa tv, naisip kong maghugas ng pinggan na nakatambak sa lababo. Bihira ko tong gawin, dahil alam kong may maghuhugas naman non kahit hindi ako magkusa. Hindi tama, pero araw araw ganyan ang iniisip ko. Maliban ngayong gabi. Dahil nanood ako ng DaVinci Code. Joke lang, hindi talaga yan ang dahilan, naisip ko lang na maraming ginagawa ngayon si mama kaya siguro malamang at sana, mapasaya ko sya kahit konti sa munti kong “good deed” ngayong gabi.
Binuksan ko ang ilaw, tumapat sa lababo, at binasa ang sponge na nasa ilalim ng gripo. Nilagyan ng “sabon” at paulit ulit na pinahid sa tupperware na pinaglagyan ng naubos kong (naubos pala ni buraray) na macaroni salad mula sa handa namin noong bagong taon. Nainis ako kasi ang greasy ng sponge. Akala ko naman galing sa mayonnaise ng salad ung grease na un. Badtrip! Yung nilalagay ko palang “sabon” na nakalagay sa bote ng Coke 1.5 ay mantika pala! Hinanap ko yung tunay na “sabon”, nakita ko sya sa isa pang bote ng Coke 1.5 na nakalagay naman sa kabilang dako ng counter table. Sabay baling kay mama na hawak ang dalawang bote, “Mama hulaan mo ano dito yung sabon?” Tinuro nya yung tama. Pero walang pinagkaiba kasi. Na-tanga pa tuloy ako ng nanay ko.
Ayaw ko kasing magpatalo. Hindi ko matanggap sa sarili kong naging tanga talaga ako non. Note: Apat na ulit kong nilagyan ng “mantika” yung sponge bago ko napansing mantika pala yun.