Ang Pasko ay Sumapit

Dalawampu’t dalawang oras, limampu’t apat na minuto, at tatlumpung segundo.. Ang countdown sa pinakahihintay ng lahat. December 25. Ang birthday ni Bro. Kanina pagkagising ko, hindi ko man lang naramdamang lumipas na ang limang araw mula ng magbakasyon. Ang bilis. Parang walang nangyari sa loob ng limang araw na yon. Araw-araw pare-pareho.

Sa Pandacan kami magpapasko. Kasama ng kamag-a nakan ko sa side ni Danny, ang tatay ko. Ang malaking pamilya ng mga Manalo. Doon nila napagdesisyunang magpasko dahil kay Lourdes, ang lola kong 89 years old. Sabi nila, baka daw kasi last christmas na ni Mamang sa earth. Pero hindi ako naniniwala. Sinabi din nila yan nung nakaraang taon. Kahit na medyo hindi na sya nakakatayo, alam kong kaya nya pang umabot hanggang sa susunod na taon. Maiboboto nya pa din ang idol nyang si Pareng Erap. 

Sabi ni Linda, ang nanay ko,  ayaw nya daw pumunta dun. Lugi daw sya, wala daw syang sasakyan. Tapos ang mahal daw ng taxi. Sabi ko naman, ano pa bang ikalulugi nya kung makakasama naman nya kaming lahat? Buong pamilya ko nandun, ang pamilya nila ate, mga makukulit kong pamangkin. Alam kong magiging complete attendance yun. Kaya ano pa bang hihilingin nya? Hindi ba mas lugi sya kung maiiwan sya dito? Alam kong nagtatampo lang yan si mama. Hindi na kasi nagpupunta dito sila ate mula nung lumipat sila ng kanya kanya nilang bahay. “Ang layo na ng Fairview sa kanila ngayon, samantalang yung bahay nila dati mas malayo dito nakakapunta naman sila.”  Sabi ng nanay ko. Hindi ko sya masisisi. Oo nga naman, mas malapit ngayon yung bahay nila kesa dati. Yung ate kong taga Laguna, taga Las Piñas na lang ngayon. Yung ate kong taga Ortigas Ext., taga Libis na lang ngayon. Ano nga ba ang difference noon sa ngayon?

Ano nga ba ang tunay na diwa ng pasko? Hanggang ngayon, malabo pa din sakin ang sagot dito. Taon-taon ang pangarap ko lang naman, magkakasama kaming lahat magpasko, mababaw lang, pero bakit hindi lagi natutupad? Sila ate Jep, ate Jane, Kuya, Popot, Mama, Papa, si Mico… Bukas na yung pagkakataong matupad yun, kahit may kulang.. Pero bakit may nagoobject pa rin? Bakit ayaw ni mama? Bakit nga ba?